۲۰ پیشنهاد به دولت برای مدیریت مصرف بنزین بدون تحمیل هزینه بیشتر به مردم
در این یادداشت ۲۰ راهکار غیر قیمتی برای کنترل مصرف بنزین و رفع ناترازی ارائه شده است.
۱_ شفافسازی آمار برای افزایش مشارکت مردمی:
رائه آمار دقیق تولید، عرضه جایگاهها، مصرف، واردات، صادرات و میزان قاچاق بنزین بهصورت شفاف، سپس از مردم خواسته شود در مدیریت مصرف به دولت کمک کنند.
۲_ کنترل هوشمند جایگاهها:
با نصب دوربینهای پلاکخوان در پمپبنزینها،تعداد غیرعادی سوختگیری خودروهای مشکوک به قاچاق شناسایی شوند. در این شیوه دستگاه پمپ، برای پلاکهای تکراری غیرفعال میشود.
۳_ اجرای محدود طرح زوج و فرد:
با توجیه مردم برای کمک به دولت طرح زوج و فرد خودروها، دو روز در هفته در سراسر کشور اجرا شود.
۴_ کاهش جذابیت اقتصادی قاچاق:
با کاهش نرخ ارز و فاصله قیمتی سوخت داخل و خارج، سود سرشار قاچاق کاهش یابد. دولت هم مدعی پرداخت هزاران میلیارد یارانه پنهان نخواهد بود.
۵_ ایجاد اشتغال در مناطق مرزی و محروم:
سرمایهگذاری در بخشهای تولید، صنعت و کشاورزی و معدن در مناطق مرزی افزایش یابد تا قاچاق سوخت بهعنوان یکی از راههای خطرناک تامین معیشت، جذابیت خود را از دست بدهد. این خواستهی همه مرزنشینان غیور ماست.
۶_ برخورد بازدارنده با قاچاقچیان عمده:
مجازاتها و احکام بازدارنده علیه شبکهها و قاچاقچیان سازمانیافته سوخت با جدیت تدوین و اجرا شود.
۷_ مقابله با قاچاق از مبدا:
مسیر خروج غیرقانونی سوخت از پالایشگاهها، انبارها و شبکه توزیع شناسایی و مسدود شود؛ مبارزه با قاچاق نباید صرفا به مصرفکننده نهایی محدود شود.
۸_ رصد هوشمند تانکرهای حمل سوخت:
حملونقل تانکرهای سوخت از مبدا تا مقصد از طریق اپلیکیشنهای هوشمند بهصورت لحظهای رصد شود تا امکان قاچاق و انحراف محموله از شبکه رسمی کاهش یابد.
۹_ توسعه و جایگزینی سوخت CNG:
تعداد جایگاههای عرضه CNG افزایش یافته و طرح تبدیل خودروهای بنزینی به دوگانهسوز با حمایت دولت گسترش یابد.
۱۰_ محدودیت واردات خودروهای پرمصرف:
از واردات خودروهایی با مصرف سوخت بالا جلوگیری و سیاست واردات به نفع خودروهای کممصرف و یا برقی تنظیم شود.
۱۱_ تسریع در جایگزینی خودروهای فرسوده:
طرح اسقاط و جایگزینی خودروهای فرسوده که سهم قابلتوجهی در مصرف سوخت دارند، با سرعت و مشوقهای موثر اجرا شود.
۱۲_ الزام خودروسازان به کاهش مصرف:
خودروسازان مکلف شوند استاندارد مصرف محصولات خود را کاهش داده و سهم تولید خودروهای کممصرف، هیبریدی و برقی را افزایش دهند.
۱۳_ اصلاح الگوی معماری و توسعه شهری:
تغییر سیاستهای شهرسازی و تمرکز خدمات و ادارات در یکمنطقه باعث میشود سفرهای غیرضروری و مسافت تردد روزانه و حجم ترافیک کمتر و البته با طراحی و تعبیه دوربرگردانها با فاصله کمتر، پیمایش مسافت بیشتر خودروها کاهش یابد.
۱۴_ گسترش ناوگان حملونقل عمومی:
ناوگان مترو، اتوبوس، تاکسی و سایر زیرساختهای حملونقل عمومی توسعه یابد تا مردم امکان واقعی کاهش استفاده از خودروی شخصی را حس نمایند.
۱۵_ افزایش بهرهوری پالایشگاههای موجود:
برای افزایش تولید و بهرهوری پالایشگاههای فعلی، نظام انگیزشی دستمزد و پاداش متناسب با افزایش تولید و بهرهوری" و البته نوسازی تجهیزات، طراحی و اجرا شود.
۱۶_ مشارکت مردم در کاهش سفرهای تکسرنشین:
با ایجاد مشوق و فرهنگسازی، مردم برای کاهش تردد خودروهای تکسرنشین و استفاده از همپیمایی و جابهجایی مشترک به مشارکت در حل بحران دعوت شوند.
۱۷_ تشویق جایگاههای عرضه سوخت به کاهش فروش غیرمتعارف در مناطق مرزی:
برای جایگاههایی که نسبت به دورههای مشابه، کاهش معنادار و قابلراستیآزمایی در فروش بنزین داشتهاند، مشوقهای مشخص در نظر گرفته شود؛ بهویژه با توجه به گزارشها درباره همراهی برخی جایگاهها با شبکههای قاچاق سوخت. البته کاهش فروش باید با شاخصهایی مانند میزان تردد و الگوی مصرف منطقه سنجیده شود تا کاهش طبیعی تقاضا با مقابله واقعی با قاچاق اشتباه نشود.
۱۸_ تشویق برای سهمیه بنزین مصرفنشده توسط دولت:
دولت با توجه به موجودی سهمیه بنزین در کارت سوخت، هنگام فروش خودرو درصدی تخفیف در هزینه مالیات و عوارض به عنوان تشویقی برای مالک در نظر بگیرد.
۱۹_ الزام پالایشگاهها به افزایش سهم تولید بنزین:
پالایشگاهها از نفت خام به غیر از بنزین دهها فرآورده دیگر تولید میکنند که تولید آن فرآوردههای صادراتی بهدلیل فروش ارزی برایشان جذابتر است. دولت میتواند آنها را ملزم کند سهم بیشتری از نفت خام را به تولید بنزین مورد نیاز کشور اختصاص دهند.
۲۰ _ تغییر تیم اقتصادی "گرانکن و رهاکن" دولت:
بازنگری جدی در ترکیب تیم اقتصادیای که رئیسجمهور را احاطه کرده و راهحل بخش قابلتوجهی از ناترازیها را در "گرانسازی" جستوجو میکند.
درباره نویسنده
۱_ شفافسازی آمار برای افزایش مشارکت مردمی:
رائه آمار دقیق تولید، عرضه جایگاهها، مصرف، واردات، صادرات و میزان قاچاق بنزین بهصورت شفاف، سپس از مردم خواسته شود در مدیریت مصرف به دولت کمک کنند.
۲_ کنترل هوشمند جایگاهها:
با نصب دوربینهای پلاکخوان در پمپبنزینها،تعداد غیرعادی سوختگیری خودروهای مشکوک به قاچاق شناسایی شوند. در این شیوه دستگاه پمپ، برای پلاکهای تکراری غیرفعال میشود.
۳_ اجرای محدود طرح زوج و فرد:
با توجیه مردم برای کمک به دولت طرح زوج و فرد خودروها، دو روز در هفته در سراسر کشور اجرا شود.
۴_ کاهش جذابیت اقتصادی قاچاق:
با کاهش نرخ ارز و فاصله قیمتی سوخت داخل و خارج، سود سرشار قاچاق کاهش یابد. دولت هم مدعی پرداخت هزاران میلیارد یارانه پنهان نخواهد بود.
۵_ ایجاد اشتغال در مناطق مرزی و محروم:
سرمایهگذاری در بخشهای تولید، صنعت و کشاورزی و معدن در مناطق مرزی افزایش یابد تا قاچاق سوخت بهعنوان یکی از راههای خطرناک تامین معیشت، جذابیت خود را از دست بدهد. این خواستهی همه مرزنشینان غیور ماست.
۶_ برخورد بازدارنده با قاچاقچیان عمده:
مجازاتها و احکام بازدارنده علیه شبکهها و قاچاقچیان سازمانیافته سوخت با جدیت تدوین و اجرا شود.
۷_ مقابله با قاچاق از مبدا:
مسیر خروج غیرقانونی سوخت از پالایشگاهها، انبارها و شبکه توزیع شناسایی و مسدود شود؛ مبارزه با قاچاق نباید صرفا به مصرفکننده نهایی محدود شود.
۸_ رصد هوشمند تانکرهای حمل سوخت:
حملونقل تانکرهای سوخت از مبدا تا مقصد از طریق اپلیکیشنهای هوشمند بهصورت لحظهای رصد شود تا امکان قاچاق و انحراف محموله از شبکه رسمی کاهش یابد.
۹_ توسعه و جایگزینی سوخت CNG:
تعداد جایگاههای عرضه CNG افزایش یافته و طرح تبدیل خودروهای بنزینی به دوگانهسوز با حمایت دولت گسترش یابد.
۱۰_ محدودیت واردات خودروهای پرمصرف:
از واردات خودروهایی با مصرف سوخت بالا جلوگیری و سیاست واردات به نفع خودروهای کممصرف و یا برقی تنظیم شود.
۱۱_ تسریع در جایگزینی خودروهای فرسوده:
طرح اسقاط و جایگزینی خودروهای فرسوده که سهم قابلتوجهی در مصرف سوخت دارند، با سرعت و مشوقهای موثر اجرا شود.
۱۲_ الزام خودروسازان به کاهش مصرف:
خودروسازان مکلف شوند استاندارد مصرف محصولات خود را کاهش داده و سهم تولید خودروهای کممصرف، هیبریدی و برقی را افزایش دهند.
۱۳_ اصلاح الگوی معماری و توسعه شهری:
تغییر سیاستهای شهرسازی و تمرکز خدمات و ادارات در یکمنطقه باعث میشود سفرهای غیرضروری و مسافت تردد روزانه و حجم ترافیک کمتر و البته با طراحی و تعبیه دوربرگردانها با فاصله کمتر، پیمایش مسافت بیشتر خودروها کاهش یابد.
۱۴_ گسترش ناوگان حملونقل عمومی:
ناوگان مترو، اتوبوس، تاکسی و سایر زیرساختهای حملونقل عمومی توسعه یابد تا مردم امکان واقعی کاهش استفاده از خودروی شخصی را حس نمایند.
۱۵_ افزایش بهرهوری پالایشگاههای موجود:
برای افزایش تولید و بهرهوری پالایشگاههای فعلی، نظام انگیزشی دستمزد و پاداش متناسب با افزایش تولید و بهرهوری" و البته نوسازی تجهیزات، طراحی و اجرا شود.
۱۶_ مشارکت مردم در کاهش سفرهای تکسرنشین:
با ایجاد مشوق و فرهنگسازی، مردم برای کاهش تردد خودروهای تکسرنشین و استفاده از همپیمایی و جابهجایی مشترک به مشارکت در حل بحران دعوت شوند.
۱۷_ تشویق جایگاههای عرضه سوخت به کاهش فروش غیرمتعارف در مناطق مرزی:
برای جایگاههایی که نسبت به دورههای مشابه، کاهش معنادار و قابلراستیآزمایی در فروش بنزین داشتهاند، مشوقهای مشخص در نظر گرفته شود؛ بهویژه با توجه به گزارشها درباره همراهی برخی جایگاهها با شبکههای قاچاق سوخت. البته کاهش فروش باید با شاخصهایی مانند میزان تردد و الگوی مصرف منطقه سنجیده شود تا کاهش طبیعی تقاضا با مقابله واقعی با قاچاق اشتباه نشود.
۱۸_ تشویق برای سهمیه بنزین مصرفنشده توسط دولت:
دولت با توجه به موجودی سهمیه بنزین در کارت سوخت، هنگام فروش خودرو درصدی تخفیف در هزینه مالیات و عوارض به عنوان تشویقی برای مالک در نظر بگیرد.
۱۹_ الزام پالایشگاهها به افزایش سهم تولید بنزین:
پالایشگاهها از نفت خام به غیر از بنزین دهها فرآورده دیگر تولید میکنند که تولید آن فرآوردههای صادراتی بهدلیل فروش ارزی برایشان جذابتر است. دولت میتواند آنها را ملزم کند سهم بیشتری از نفت خام را به تولید بنزین مورد نیاز کشور اختصاص دهند.
۲۰ _ تغییر تیم اقتصادی "گرانکن و رهاکن" دولت:
بازنگری جدی در ترکیب تیم اقتصادیای که رئیسجمهور را احاطه کرده و راهحل بخش قابلتوجهی از ناترازیها را در "گرانسازی" جستوجو میکند.